Een lichtbak aan de Neerstraat: wat er komt kijken bij verlichte gevelreclame

Om kwart over zeven, nog voor de eerste bezorgbusjes, staat er een hoogwerker voor een smalle winkelpui in de Neerstraat. Ingrid Smeets staat ernaast met een beker koffie en haar jas tot bovenaan dicht, want het motregent. Al drie jaar verkoopt ze hier thee, kruiden en servies, en al drie jaar zeggen klanten dat ze haar winkel pas zien als ze er voorbij zijn gelopen. Vandaag verandert dat. Er komt een verlichte lichtbak haaks op de gevel, en boven de etalage komen losse letters met een zachte gloed.

Eerst langs de gemeente

Dat het zo lang duurde, lag niet aan de techniek. “Ik dacht dat ik gewoon een bord kon bestellen,” zegt Smeets. In de historische binnenstad van Roermond gaat dat anders. Voor gevelreclame is vaak een omgevingsvergunning nodig, en de gemeente kijkt goed naar maat, plek en uitstraling. Reclame hoort binnen de eerste bouwlaag te blijven, dus niet tot tegen de dakgoot. Met lichtreclame is de gemeente terughoudend, omdat te veel licht hinder geeft voor de mensen die boven de winkels wonen. Smeets liet haar reclamemaker een tekening maken en diende die in. Na een aanpassing aan de diepte van de lichtbak kwam de vergunning rond.

Stroom door een oude gevel

Voor het elektrische deel belde ze Elektricien Roermond. Een lichtbak met LED lijkt een klein ding, maar hij hangt buiten in weer en wind, aan een bakstenen gevel die ouder is dan iedereen in de straat. De monteur wilde hem niet even op een stopcontact achter de etalage prikken. Er kwam een eigen groep in de groepenkast, achter een aardlekschakelaar van 30 mA, met een buitenkabel die via een afgedichte doorvoer naar buiten loopt. Die doorvoer zit in een voeg, zodat de oude steen heel blijft en er geen regenwater langs de kabel naar binnen kruipt. De LED-voeding hangt binnen, droog en bereikbaar, en niet in de bak boven het hoofd van voorbijgangers.

Een klok die weet wanneer het donker wordt

Aan die groep hangt een astronomische schakelklok. Zo’n klok rekent zelf uit wanneer de zon ondergaat, dus in december springt de reclame rond half vijf aan en in juni pas laat op de avond. Smeets laat het licht tot een uur na sluitingstijd branden en daarna gaat alles uit, ook in het weekend. Dat scheelt stroom, past bij wat de gemeente wil en houdt de buren tevreden. “Boven de zaak hiernaast woont een oudere meneer,” zegt ze. “Ik wil niet dat hij de hele nacht een theepot op zijn plafond ziet schijnen.”

Werken boven de stoep

Dan het werk zelf. Een hoogwerker in een smalle winkelstraat mag er niet zomaar staan, daarvoor is toestemming van de gemeente nodig om de openbare ruimte te gebruiken. De stoep is met hekken afgezet en voetgangers lopen er in een boog omheen. De monteur staat met een harnas in de werkbak, niet op een ladder boven de hoofden van passanten. Eerst hangt de reclamemaker de lichtbak aan de beugel, daarna sluit Elektricien Roermond hem aan, meet de installatie door en test of de aardlekschakelaar op tijd afschakelt. Om half tien, voordat de winkels op een paar minuten lopen van de Markt opengaan, rijdt de hoogwerker weg en zijn de hekken opgeruimd.

Die avond loopt Smeets na sluitingstijd nog even terug. Om twintig over vijf springt de lichtbak aan, een paar tellen later volgen de letters. Ze steekt de straat over en kijkt omhoog vanaf de overkant. “Nu zie je hem wél,” zegt ze tegen niemand in het bijzonder, en ze maakt een foto voor haar moeder.